دولت ونزوئلا سقوط کند ایران پایگاه استراتژیک خود را در آمریکای لاتین

«اعلمی فریمان» می گوید: ونزوئلا در این میدان عملاً تنهاست، قدرت مانور ندارد. مقاومت مدنی در داخل ضعیف است، زیرا از درون گرفتار شکاف‌های سیاسی عمیق است و اپوزیسیون‌ها توان بهره‌برداری از این وضعیت را دارند.

مطابق اطلاعات در دسترس قرار گرفته سرویس بین‌الملل «تابناک»؛ در روزهای اخیر، ونزوئلا به صحنه اصلی رویارویی مستقیم واشنگتن و دولت نیکلاس مادورو بدل شده است. بحرانی که این‌بار با شعار مبارزه با قاچاق مواد مخدر آغاز شده اما در عمل رنگ و بوی مداخله نظامی گرفته است.

پس از بیشتر شدن اتهامات آمریکا علیه دولت مادورو، پنتاگون از طرح‌های آماده‌باش سخن می‌گوید و هم‌زمان تحولات میدانی حاکی از آن است که برخورد به بهانه مواد مخدر، بهانه‌ای برای فشار جهت تغییر رژیم و کنترل منابع نفتی عظیم اُرینوکو است.

در این راستا خبرنگار سرویس بین‌الملل «تابناک» گفتگوی ویژه‌ای را با دکتر «هادی اعلمی فریمان»، کارشناس مسائل آمریکای لاتین انجام داده که از نظر می‌گذرانید:

*دولت ترامپ رویکرد سختگیرانه‌ای مقابل ونزوئلا اتخاذ کرده و حتی احتمال حمله نظامی به ونزوئلا را مطرح کرده دلیل این رویکرد چیست؟

به نظر می‌رسد رویکرد دولت ترامپ بیشتر بر مسئله انرژی متمرکز است. از آن‌جا که در منطقه خلیج فارس برنامه‌ریزی بلندمدتی برای افت وابستگی صورت گرفته و با توجه به ناآرامی‌هایی که ممکن است در آن منطقه رخ دهد، تمایل آمریکا به بهره‌برداری اقتصادی بیشتر از منابع نفتی در بخش جنوبی خود رشد یافته است. این مبحث را می‌توان از اقدام بایدن در اعطای معافیت نفتی ِشورون (شرکت نفت و گاز چند ملیتی آمریکا) نیز مشاهده کرد.

شرکت شِورون برآورد‌هایی انجام داده بود که نشان می‌داد در ناحیه اُرینوکو کمربند ساحلی اُرینوکوی ونزوئلا حدود ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخایر نفتی وجود دارد و این منطقه بزرگ‌ترین ذخیره نفتی جهان را در خود جای داده است. شِورون حدود یک تا دو سال در آن منطقه فعالیت داشت و سپس سرمایه‌گذاری‌هایی انجام داد، به‌گونه‌ای که نام ونزوئلا را در فهرست رسمی حوزه‌های فعالیت خود وارد کرد.

به احتمال زیاد، شرکت‌های نفتی دیگری نیز برای حضور در آن منطقه فشار خواهند آورد؛ زیرا از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه است و با توجه به سرمایه‌گذاری‌های سنگین انجام‌شده، هزینه‌های عملیاتی در آنجا به‌طور قابل‌توجهی نزول می‌یابد.

مجموعه فشار‌های شرکت‌های آمریکایی احتمالاً دونالد ترامپ را متقاعد کرده است که به جای تلاش برای تغییر رژیم، فردی را روی کار بیاورند که با ایالات متحده نزدیکی بیشتری داشته باشد.

*برخی معتقد هستند رویکرد دولت ترامپ در خصوص ونزوئلا توسط «مارکو روبیو» وزیر خارجه او که از مخالفان سرسخت دولت «نیکلاس مادورو» در ونزوئلا است نشات می‌گیرد. آیا این مساله صرفاً رویکردی شخصی است یا دلایل استراتژیک دارد؟

به نظر می‌رسد ایالات متحده تحت پوشش مبارزه با مواد مخدر، درصدد است پرونده‌های مربوط به کلمبیا، کوبا و ونزوئلا را بسته و نوعی تسویه منطقه‌ای انجام دهد

مارکو روبیو، که اصالتاً کوبایی است، در کنگره آمریکا فعالیت زیادی داشته و در بیشتر لوایح و طرح‌هایی که در مجلس سنا تحلیل می‌شد، به‌ویژه در